En Büyük Hatam

İnsan bazen en büyük darbeyi düşmanından değil, dost sandığı insandan alır. Çünkü düşmanının kim olduğunu bilirsin. Neye karşı dikkatli olacağını, nerede mesafe koyacağını bilirsin. Asıl tehlike, sana sürekli "Biz buradayız" diyen ve güvenini kazanan insanın bir gün öğrendiklerini aleyhine kullanmasıdır. Çünkü insan, düşmanından gelecek darbeye hazırlıklıdır; dostundan gelecek ihanete ise hazırlıksız yakalanır.

Güvenerek anlattığın her şey, doğru insanın yanında bir sır olarak kalır. Yanlış insanın elinde ise günün birinde karşına çıkabilecek bir koza dönüşür. Sen içini rahatlatmak için anlatırsın, o ise anlattıklarını biriktirir. Sen paylaştıkça yakınlaştığınızı düşünürsün; o, zayıf noktalarını öğrenir. Sonra hiç beklemediğin bir anda, en hassas olduğun yerden karşına çıkar.

Herkes yanında olabilir fakat herkes seninle aynı düşünceyi, aynı duyguyu ve aynı samimiyeti taşımaz. Kimi gerçekten merak ettiği için dinler, kimi çıkarı olduğu için yaklaşır, kimi de yalnızca zayıf anlarını öğrenmek ister. Sen bir dostunla konuştuğunu sanırken, karşındaki insan senin hakkında kullanabileceği bilgileri topluyor olabilir. İşte insan bunu en çok, iş işten geçtikten sonra fark eder.

Bu yüzden artık insanlara karşı daha dikkatliyim. Her şeyi herkesle paylaşmıyorum. Çünkü öğrendim ki susmak, bazen konuşmaktan çok daha güçlüdür. Her derdi anlatmak insanı rahatlatmaz. Bazı şeyler anlatıldıkça hafiflemez; aksine yanlış insanların elinde değerini kaybeder. Herkesin bilmesine gerek olmayan şeyler vardır ve bazı sırlar, sahibinin suskunluğunda daha güvendedir.

Bugün geriye dönüp baktığımda yaşadığım acılardan çok, o acıları yanlış insanlara emanet etmiş olmama üzülüyorum. Çünkü kırılan bir kalp zamanla iyileşebilir. Fakat yanlış insana duyulan güven, insanlar arasındaki bakış açısını değiştirir. Bir kez hayal kırıklığı yaşadığında, bundan sonra kime güveneceğini daha fazla düşünürsün. Eskisi kadar kolay inanmaz, herkesi hayatının aynı yerine koymazsın.

Sonunda şunu öğrendim: Bu hayattaki en büyük hata, herkesi kendin gibi sanmaktır. Herkes senin kadar iyi niyetli, samimi ve dürüst olmayabilir. Bazı insanlar sana yaklaşırken dostluğu kullanır, uzaklaşırken ise öğrendiklerini yanında götürmek yerine sana karşı kullanır. Bazen insanın en büyük yanılgısı, karşısındaki kişinin kendi kalbiyle aynı olduğunu düşünmesidir.

Bu yüzden artık herkese kalbimi açmıyorum. Herkese hak ettiği kadar güveniyor, gerektiği kadar konuşuyorum. Çünkü insanı güçlü yapan, herkese her şeyini anlatmak değil; neyi, kime, ne zaman ve nerede anlatacağını bilmektir.

Belki de hayatın en ağır derslerinden biri budur: Herkes yol arkadaşı değildir. Bazıları yalnızca hayatının bir bölümünde yanında yürür.